terug

Positionering Gereformeerd Onderwijs

Achter de aanduiding ‘christelijk’ onderwijs gaat een wereld van betekenissen schuil. Wil je weten wat zo’n aanduiding inhoudt, moet je de school ontmaskeren.  Marike Faber promoveerde op een onderzoek naar ‘levensbeschouwelijke scholen’.  Het onderzoek wekte mijn interesse, want ook gereformeerde schoolbestuurders hielden zich bezig met hun identiteit.

Toen ik deze week met de LVGS-bestuurders een conferentie hield over de toekomst en positionering van het gereformeerd, moest ik aan dit onderzoek denken.  Want ook voor gereformeerd onderwijs geldt, dat de context sterk is veranderd. Er is veel in beweging. De oude antwoorden vanuit een kerkgebonden aanmeldingsbeleid, benoemingsbeleid en ledenbeleid voldoen niet meer. Schoolbestuurders zien dat zij voor vragen staan, waar antwoord op moet worden gegeven.  Wat is de maatschappelijke opdracht voor een gereformeerde school anno 2012? Voor wie zijn we er? Met wie zijn wij er? Waartoe zijn we er?

Gereformeerde scholen worden van binnenuit en van buitenaf geconfronteerd met nieuwe vragen. Er zijn bovendien stevige regionale verschillen, die sterk van invloed zijn op het beleid van de school. Het antwoord daarop kan niet meer van hetzelfde zijn. Gereformeerd onderwijs staat voor de opdracht zichzelf opnieuw te positioneren. Een belangrijk aspect daarbij is benoemings- en ledenbeleid. Tot nog toe werd dat volgens strikt kerkelijke grenzen vormgegeven. Dat staat ter discussie.
 Gereformeerde scholen willen en moeten zich zelfstandiger als bijbelgetrouwe, gereformeerde school profileren. Dat vraagt om nieuwe arrangementen op het punt van het leden, benoeming- en aanmeldingsbeleid.  Er valt de komende tijd veel te doen rond de positionering van gereformeerd onderwijs. Het is een uitdaging om een open gereformeerde school  te zijn.

Jan Westert, voorzitter LVGS